Pulsna oksimetrija predstavlja brzu, neinvazivnu i široko korišćenu dijagnostičku metodu kojom se mjeri nivo zasićenosti krvi kiseonikom. Test se može obaviti jednokratno tokom ljekarskog pregleda, ali i kontinuirano, u zavisnosti od medicinske potrebe, tokom fizičkog napora, spavanja ili praćenja hroničnih oboljenja.
Kiseonik se u organizmu prenosi putem crvenih krvnih zrnaca zahvaljujući hemoglobinu, a upravo pulsna oksimetrija procjenjuje koliko je hemoglobin „zasićen“ kiseonikom. Prema stručnim objašnjenjima, ovaj test je posebno značajan u dijagnostici i praćenju bolesti pluća, jer omogućava uvid u to koliko efikasno pluća obavljaju svoju funkciju.
Kako objašnjavaju ljekari, dr Biljana Petrevska, stepen oštećenja pluća direktno utiče na količinu kiseonika koja se prenosi u krvotok. „Pulsna oksimetrija može pomoći u procjeni koliko su pluća pogođena bolešću i da li postoji poremećaj u oksigenaciji krvi“, navodi se u stručnim pojašnjenjima.
Sam uređaj, pulsni oksimetar je mali aparat koji se postavlja na prst poput štipaljke. On kroz kožu propušta crveno i infracrveno svjetlo, a zatim analizira koliko svjetlosti krv apsorbuje. Na osnovu tih podataka, uređaj automatski izračunava procenat zasićenosti kiseonikom u krvi.
Kod zdravih osoba, normalne vrijednosti kreću se između 95 i 100 odsto. Niže vrijednosti mogu ukazivati na poremećaj u funkciji pluća i potrebu za dodatnom medicinskom procjenom ili terapijom, uključujući i primjenu dodatnog kiseonika.
Savremene smjernice preporučuju da osobe kod kojih se više puta registruje zasićenost kiseonikom od 92 odsto ili niže, u mirovanju, budu upućene na dodatne dijagnostičke procedure, prije svega gasne analize krvi, kako bi se precizno procijenilo stanje i odredio dalji tok liječenja.
Pored osnovne dijagnostike, pulsna oksimetrija ima važnu ulogu i u procjeni pacijenata sa upalom pluća, kao i kod djece sa respiratornim problemima, gdje vrijednosti zasićenja kiseonikom mogu biti ključne za odluku o hospitalizaciji i intenzitetu terapije.
ETOportal
