Ratovi u Ukrajini i Gazi pokazali su da moderne vojne strategije sve više zavise od tehnologije – od dronova i sajber napada do satelitskog nadzora. Najveće svjetske sile – SAD, Rusija i Kina – ulažu u razvoj sistema za ometanje i uništavanje neprijateljskih svemirskih kapaciteta, uključujući lasere, rakete i elektronsko ratovanje.
Važnost svemirske bezbjednosti pokazuje i incident iz juna 2024, kada su astronauti na Međunarodnoj svemirskoj stanici morali da se evakuišu zbog prijetnje od sudara sa fragmentima ruskog satelita “Resurs P-1”. Iako je službeno bio naučne namjene, satelit je imao i vojnu funkciju, sa sposobnošću snimanja visoke rezolucije.
Ruski koncern Progres, koji stoji iza ovog satelita, odavno razvija svemirske letjelice “dvostruke namjene”, a incident s “Resursom” izazvao je sumnje da je možda bio u pitanju test novog ruskog laserskog sistema “Kalina”.
Od Hladnog rata do danas, svemir je ostao ključna arena strateške moći. Nekadašnje orbitalne stanice poput “Salyuta 3” imale su i oružane sisteme, a borba za dominaciju iznad naših glava danas se vodi sofisticiranijim, ali ništa manje opasnim sredstvima.
