Odluka Svjetske fudbalske federacije da suspenduje automatsku kaznu od jednog meča neigranja za američkog napadača Folarina Baloguna i omogući mu nastup u osmini finala protiv Belgije, izazvala je neviđeni potres u svijetu fudbala. Ono što je na terenu izgledalo kao klasična, iako diskutabilna VAR intervencija zbog oštrog starta nad bosanskohercegovačkim defanzivcem Tarikom Muharemovićem, pretvorilo se u prvorazredni diplomatski i pravni skandal. Aktivacijom člana dvadeset sedam disciplinskog kodeksa, krovna kuća fudbala zapravo je otvorila Pandorinu kutiju i dovela u pitanje sopstveni autoritet, ali i ravnopravnost svih učesnika na planetarnoj smotri.
Kritičari i fudbalski analitičari s pravom upozoravaju da je ovim činom postavljen opasan presedan koji direktno podriva osnovna pravila igre. Decenijama unazad, crveni karton je podrazumijevao momentalnu i neupitnu suspenziju za naredni meč, bez obzira na težinu prekršaja ili ime fudbalera. Ukidanjem te automatike u jeku nokaut faze turnira, krovna organizacija je poslala poruku da pravila nijesu univerzalna, već prilagodljiva trenutnim okolnostima i značaju pojedinca za komercijalni uspjeh takmičenja. Ovakav potez obesmišljava ulogu sudija i VAR tehnologije na terenu, jer se konačne odluke o pravdi očigledno donose za zelenim stolom, daleko od travnjaka.
Mnogi opravdano sumnjaju da se stvarni razlozi za ovo radikalno preinačenje nalaze u sferi geopolitike i finansijskih interesa, a ne u pravednosti same sportske arbitraže. Direktna intervencija američkog predśednika Donalda Trampa, koji je telefonskim pozivom urgirao kod prvog čovjeka krovne organizacije Đanija Infantina, jasno ukazuje na nivo političkog pritiska pod kojim se organizacija našla. Sjedinjene Američke Države, kao jedan od domaćina i glavno ekonomsko tržište ovog šampionata, jednostavno nijesu smjele da ostanu bez prve zvijezde i najboljeg strijelca u ključnoj fazi turnira, što baca ozbiljnu sjenku sumnje na nezavisnost fudbalskih organa.
Reakcije sa suprotne strane samo potvrđuju razmjere ogorčenja unutar fudbalske zajednice. Fudbalski savez Belgije oštro je reagovao saopštenjem u kojem ne skriva zapanjenost i najavljuje preispitivanje svih pravnih ljekova kako bi zaštitio principe fer-pleja. Belgijanci opravdano ukazuju na član šezdeset šest disciplinskog pravilnika, koji eksplicitno nalaže suspenziju nakon isključenja, a koji je primijenjen na sve ostale reprezentacije tokom turnira. Ova selektivna pravda stvara ogroman animozitet i pretvara predstojeći duel osmine finala u meč visokog rizika, đe će Belgija igrati ne samo protiv jedanaest Amerikanaca na terenu, već i protiv sistema koji je očigledno podlegao pritisku moćnijih.
Iako zvaničnici pokušavaju da opravdaju odluku sličnim, doduše rijetkim presedanima iz prošlosti kada su se kazne ublažavale na osnovu sudijskih propusta, kontekst ovog slučaja je neuporedivo toksičniji. Umjesto da turnir bude slavlje sporta, pažnja javnosti je preusmjerena na zakulisne političke igre i kompromitaciju institucije koja bi morala biti garant neutralnosti. Na kraju, bez obzira na to kako se završi duel u Sijetlu, najveći gubitnik ovog slučaja je sam fudbal, koji je još jednom dokazao da pravila važe za sve, osim za one koji imaju direktnu liniju sa vrhom svjetske sportske i političke moći.
U svijetu u kojem su pravila postala rastegljiva kategorija, jedini istinski čin odbrane fudbala bio bi radikalan odgovor preostalih učesnika, jer kada igra izgubi čast, napuštanje terena prestaje biti poraz i postaje jedina pobjeda koja ima smisla. Ako Svjetsko prvenstvo postane poligon političke moći, onda je bojkot jedino preostalo oružje kojim se može spasiti dostojanstvo sporta, ostavljajući moćnicima da pehar uruče sami sebi u praznoj areni.
ETOportal
