Australijski naučnici razvili su novu vodenu cink-jodnu bateriju koja je u laboratorijskim testovima izdržala više od 60.000 ciklusa punjenja i pražnjenja, dok je u jednom režimu do punog punjenja dolazila za samo tri minuta. Tehnologija bi, prije svega, mogla biti važna za velika postrojenja za skladištenje električne energije, a ne za telefone ili električne automobile.
Istraživači Univerziteta Flinders pokušali su da riješe jedan od ključnih problema cink-jodnih baterija , takozvani „shuttle efekat“, odnosno kretanje jedinjenja joda kroz unutrašnjost baterije, što vremenom smanjuje kapacitet i skraćuje njen vijek. Tim je zato koristio polimer na bazi ciklodekstrina, materijala koji se dobija iz skroba. Njegova struktura funkcioniše poput molekularnog „kaveza“ koji zadržava polijodidna jedinjenja, ali im istovremeno omogućava da učestvuju u hemijskim reakcijama. U testovima je baterija pri punjenju od sedam minuta ostvarila oko 8.000 ciklusa uz kapacitet od 200 mAh/g, dok je pri punjenju od tri minuta i kapacitetu od 150 mAh/g izdržala više od 60.000 ciklusa.
Za razliku od klasičnih litijum-jonskih baterija, nova ćelija koristi vodeni elektrolit, što može smanjiti rizik od požara i otvoriti prostor za bezbjednije stacionarno skladištenje energije. Međutim, do komercijalne primjene još je dug put. Istraživanje je zasad izvedeno na laboratorijskim ćelijama, a naučnici tek rade na većim prototipovima i saradnji sa industrijom. Zbog toga ovu tehnologiju još ne treba predstavljati kao zamjenu za litijum-jonske baterije, već kao obećavajući kandidat za buduće sisteme koji bi mogli skladištiti energiju iz solarnih i drugih obnovljivih izvora.
ETOportal
