Andora sa manje od 90.000 stanovnika, deset klubova i skromnom infrastrukturom napravila je evropski iskorak. Zašto Crna Gora i dalje traži opravdanja?
Andora je još jednom pokazala da veličina države nije opravdanje za odsustvo fudbalskog rezultata. Principat, koji ima oko 87.000 stanovnika, ima deset klubova u najvišem rangu, više od 250 registrovanih igrača u aktuelnoj sezoni i organizovan sistem takmičenja koji svom prvaku otvara vrata evropskih kvalifikacija. Njihova Primera Divisió nije klasična velika profesionalna liga, već sistem u kojem se prepliću profesionalni i poluprofesionalni elementi, ali država od svega nekoliko desetina hiljada stanovnika uspijeva da napravi klub kao što je Inter Eskaldes, koji je pobijedio Dritu i izborio istorijski evropski plasman.
Posebno je zanimljiva infrastruktura. Andora nema deset velikih stadiona, ali ima mrežu funkcionalnih terena koje koristi cijela liga, od stadiona i kompleksa u Andorra la Velli i Encampu do objekata u Ordinu i La Massani. Estadi Comunal ima oko 1.300 mjesta, a novi stadion Fudbalskog saveza u Encampu više od 5.000 i ispunjava standarde za profesionalni fudbal; trening-centri i tereni imaju prirodnu ili vještačku travu, rasvjetu, svlačionice i prateću infrastrukturu. Drugim riječima, nije riječ o fudbalskom luksuzu, već o sistemu u kojem se postojeći kapaciteti koriste organizovano i funkcionalno.
I zato Andorin uspjeh nije samo fudbalska priča, već pitanje sistema. U zemlji sa manje od 90.000 stanovnika postoji deset prvoklasnih klubova, više od 250 igrača u eliti i mehanizam koji omogućava profesionalnim sportistima da dobiju posebne radne dozvole. Ali kada Andora može napraviti evropski iskorak, dok Crna Gora svoje evropske kvalifikacije završava bez pobjede, onda više nije dovoljno govoriti o „maloj zemlji“ i „teškim uslovima“. Vrijeme je da se postavi jednostavnije pitanje: gdje je problem, u veličini države ili u načinu na koji je fudbal organizovan?
ETOportal / Sporska redakcija
