Zvijezde uglavnom zamišljamo kao bijele, žućkaste ili plavičaste tačke na noćnom nebu. Međutim, novo istraživanje astronoma pokazuje da svemir može biti mnogo šareniji nego što smo navikli da mislimo. Naučnici su identifikovali bijelog patuljka čija bi svjetlost ljudskom oku izgledala zeleno, dok bi neke druge zvijezde ove vrste mogle imati ružičaste, ljubičaste ili žute nijanse.
Istraživanje je objavljeno 15. oktobra u naučnom časopisu RAS Techniques and Instruments, a sproveo ga je tim astronoma predvođen Markom Hollandsom sa Univerziteta u Vorviku u Velikoj Britaniji. da hemijski sastav atmosfere, uz izuzetno velike gustine, može uticati na boju svjetlosti koju emituju ovi ostaci nekadašnjih zvijezda.
Zvijezda koja je promijenila sliku o bojama svemira
Posebnu pažnju privukao je bijeli patuljak oznake WD J1330+6435, udaljen oko 280 svjetlosnih godina od Zemlje, u sazviježđu Zmaja. Prema proračunima istraživača, njegova svjetlost ima neobičnu zelenkastu nijansu.
Bijeli patuljci su gusti ostaci koji nastaju kada zvijezde slične Suncu potroše svoje nuklearno gorivo i odbace spoljašnje slojeve. Iako su često predstavljeni kao bijele ili plavičaste tačke, njihov izgled zavisi i od hemijskog sastava atmosfere.
U slučaju ove zvijezde, naučnici smatraju da je materijal iz nekadašnjeg planetarnog sistema dospio u njenu atmosferu. Elementi poput natrijuma, kalcijuma i litijuma utiču na način na koji se svjetlost apsorbuje. Natrijum, naročito, apsorbuje dio narandžastog i crvenog spektra, zbog čega preostala svjetlost može djelovati zelenkasto.
Važno je, međutim, naglasiti da ovo nije fotografija zvijezde na kojoj se njena boja direktno vidi. Astronomi su njenu boju izračunali na osnovu spektra svjetlosti i modela ljudskog vida, jer je predaleko da bi se njen disk neposredno posmatrao kao obojena površina.
U svemiru postoje i ružičaste zvijezde
Istraživanje je ukazalo i na bijele patuljke koji bi mogli izgledati ružičasto ili ljubičasto. Kod nekih od njih ugljenik u atmosferi utiče na prolazak svjetlosti i mijenja boju koju bi ljudsko oko registrovalo.
Jedan od primjera je WD J1011+2845, udaljen oko 48 svjetlosnih godina od Zemlje, čija bi svjetlost mogla imati izraženu lososružičastu nijansu.
Ipak, naučnici naglašavaju da su bijeli patuljci u prosjeku zaista bijeli. Neobične boje predstavljaju rijetke slučajeve, a ne pravilo za sve zvijezde ove vrste.
Otkriće je važno jer pokazuje koliko hemijski sastav i fizički uslovi mogu promijeniti izgled nebeskih tijela. Ono takođe potvrđuje da podaci koje astronomi već prikupljaju mogu otkriti osobine zvijezda koje se ne mogu neposredno vidjeti teleskopom.
Svemir, dakle, nije nužno onakav kakvim ga zamišljamo na osnovu fotografija i ilustracija. Ponekad upravo analiza svjetlosti otkriva najneobičnije detalje o objektima koji su od nas udaljeni stotinama svjetlosnih godina.
ETOportal
